Wie ben ik?

Wie ben ik?

Wie ben ik?

Wie ben ik?

Wie ben ik?

Wie ben ik?

Wie ben ik?

Wie ben ik?

Wie ben ik?

Wie ben ik?

Wie ben ik?

vrijdag 2 juni 2017

Ijzerdraad en bijgepraat

Nadat ik in februari, maart en april afspraken in het ziekenhuis had, stonden die in mei niet in de agenda. Op de eerste dag van juni was dat wel weer het geval: de kinderoncoloog zou me weer controleren.
Na twee uur vol klein files meldde ik me keurig op tijd aan bij de afdeling Radiologie. Daar werden, vanuit twee verschillende richtingen, röntgenfoto's gemaakt van mijn longen. Eigenlijk staat er op zo'n foto veel meer dan alleen je longen. Zo kun je het hart, de ribben en het sleutelbeen ook zien. In mijn geval wordt er op de foto ook altijd iets anders zichtbaar. Sinds de uitzaaiingen uit mijn longen zijn verwijderd, zitten er namelijk ijzerdraadjes in mijn borstbeen. Bij elke thoraxfoto (zo wordt de foto van de borstkas genoemd) kan de röntgenlaborant daaraan meteen zien dat ik in dat gebied geopereerd ben. Ook deze keer werd dat opgemerkt en werd ernaar gevraagd.
Ik ging door naar de poli Kindergeneeskunde. Bijna meteen werd ik door de kinderoncoloog uit de wachtkamer gehaald.
De dokter nam uitgebreid de tijd om met me te praten en me te onderzoeken. Allerlei onderwerpen passeerden de revue. Want hoewel mijn gezondheid natuurlijk het allerbelangrijkst is, was de arts ook heel benieuwd hoe het op allerlei andere gebieden met me gaat. De dokter werd bijgepraat over de structuur van mijn haar, mijn opleiding en de invulling van mijn vrije tijd.
Ik voel me nog steeds prima, zowel lichamelijk als mentaal. Alles wat de dokter bekeek, bevoelde en beluisterde, liet ook niets verontrustends zien.
Tijdens het consult besloot mijn kinderoncoloog ook alvast een blik te werpen op de röntgenfoto's die even daarvoor waren gemaakt. Ze vertelde me dat ze op het eerste gezicht niets abnormaals kon ontdekken, maar ze zei er wel bij dat de radioloog dat beter kan beoordelen. Ze beschreef wat details van de foto en noemde daarbij natuurlijk ook het ijzerdraad.
Toen we klaar waren, zei ze nog dat ze verwachtte dat de uitslagen aan het begin van volgende week binnen zouden zijn. Vanmiddag had ik haar echter al aan de telefoon, en ze was blij! Ook de radioloog heeft geen uitzaaiingen kunnen ontdekken. Mijn longen zijn nog schoon!
De periode tussen de controles blijft ongewijzigd. Over drie maanden moet ik dus weer naar het AMC. Zoals het er nu naar uitziet, worden die drie maanden ook echt ziekenhuisvrij.
 
'Hé zon, kom maar op,
ik ben overal voor in.
Kijken wie het langst kan stralen,
ik denk dat ik win.'
Guus Meeuwis (Hé zon)

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen